woensdag 30 oktober 2019

Workshop Bullet Journaling voor de DiaLin pomp

Praten over mijn dagelijkse beslommeringen qua ziekte doe ik niet snel. Ik heb niet altijd fijne ervaringen als ik het nl. wel doe. Opmerkingen als "to much info" zijn tegenwoordig niet vreemd. Dus dan hou je snel je mond en praat overal overheen. Maar vergeten doe je dit niet en je blijft op je hoede, als het onderwerp ziekte ter sprake komt! Dus sluit ik mij vaak wat af, babbel wat in algemeenheden en trek mij erg op mijzelf terug. Misschien niet altijd goed, maar wel mijn manier van zelf behoud.

Maar nu werd er een beroep op mij gedaan, juist omdat ik ziek ben en ervaring deskundige! Want zoals sommige van jullie weten: ik heb een inwendige insuline pomp, geïmplanteerd. En daar zijn nu een hoop problemen mee, want de fabrikant is definitief met de produktie gestopt sinds juni 2019, zonder dat er al een alternatief voorhanden was. Maar een nieuwe pomp moet er komen, daar zijn alle betrokkenen het samen over eens! En dat is de DiaLin pomp.

Dus heb ik mij opgegeven om oa. 1 van de gezichten te zijn voor de campagne van de VIP stichting, via de DVN, voor financiering van het thuisvul device van de pomp, waardoor wij niet langer straks elke 6 weken naar het ziekenhuis hoeven om te vullen. Voor wie hier meer over wilt weten heb ik even een uitleg hieronder geplaatst (zie TOELICHTING DOEL VAN DE ACTIE).

Afgelopen vrijdag zijn hier foto's voor gemaakt en hebben ze mij geïnterviewd. Het was een hele leuk ervaring om aan zoiets mee te werken! Maar dan laat het je toch niet los! Je blijft zoeken naar opties om mee te helpen, binnen je eigen mogelijkheden en vooral fysieke beperkingen. Dus kwam ik gisterenavond op het idee om een workshop Bullet Journaling te gaan geven!
Hier vindt je er alles over en kun je je aanmelden cq. doneren:   https://www.diabeatit.nl/actie/marianna-bergkamp



Ik hoop op veel aanmeldingen en donaties, want iedere euro is er 1 en wordt enorm gewaardeerd!
Wie mag ik verwelkomen binnenkort? Je kunt je aanmelden cq. doneren via bovenstaande link dus. Stuur mij wel even een email (via de knop OVER MIJ, ier op dit blog, vindt je mijn amail adres), zodat ik contact met je op kan nemen over datum, plaats en tijd en eventuele benodigdheden.

TOELICHTING DOEL VAN DE ACTIE:
Voor wie onbekend is met deze materie, even een 'korte' update:
De firma Medtronics, die voorheen de inwendige pomp produceerde, is sinds juni 2019 definitief gestopt met de productie van de pomp én vervangende onderdelen. Dit houdt voor de betrokken diabetes patiënten, waar ik er 1 van ben, in dat, als onze huidige inwendige pomp (dus onderhuids via een operatie geïmplanteerd) stopt, wij geen adequate manier meer hebben waarop wij insuline toe kunnen dienen. De reden hiervoor is meestal dat injecteren onderhuids bij ons niet werkt of niet afdoende. Het komt erop neer dat je dan erg schommelende bloedsuikers hebt, altijd heel erg moe bent, kampt met depressies (veroorzaakt door deze schommeldende bloedsuikers) oogproblemen en een sterk verhoogd risiko op alle bekende lichamelijke schade die er door diabetes op kan treden.
En uiteindelijk kan dit (versneld) leiden tot de dood, afhankelijk van de mate van insuline resistentie.

In de praktijk betekent dit dat je 24/7 bezig bent om je bloedsuikers zo goed mogelijk onder controle te houden en zelfs - met zoveel moeite - het je maar amper lukt om deze onder de 20 te houden (bloedsuikers horen normaal tussen de 4 - 10 mmol te liggen). Dit is psychisch enorm belastend, omdat je eigenlijk dagelijks daar niet of nauwelijks in slaagt en je alleen maar ziek en zieker voelt.

De oplossing ligt in het injecteren van insuline in de buikholte, waarbij je het hele verhaal van opname via de huid vermijd. Daar is, in de jaren 90 van de vorige eeuw, een pomp voor ontwikkelt, waar velen tot op de dag van vandaag baat bij hebben. Alleen heeft de producent van de pomp eenzijdig besloten op de productie hiervan stil te leggen (ze hebben ook nooit gedurende de laatste 30 jaar iets gemoderniseerd aan deze pomp) en ook geen vervangende onderdelen meer te produceren, zonder dat er een alternatief is voor ons! Helaas waren zij niet bereid om dit besluit nog 2-3 jaar uit te stellen, zodat in de tussentijd er een nieuwe pomp geheel ontwikkelt kon worden. Natuurlijk is daar heftig verzet tegen gekomen en gelukkig heeft dit geleid tot 1 jaar uitstel, anders was de productie al in juni 2018 stil gelegd.

Gelukkig zagen enkele wijze mensen jaren geleden de bui al hangen en hebben de koppen bij elkaar gestoken en zijn de DiaLin pomp gaan ontwikkelen, ver voordat de productie stil kwam te liggen al. Maar zo'n traject van ontwikkelen, financiering vinden, onderzoek etc. vraagt veel tijd en geld. En de tijd dringt voor velen van ons al! Nu al zijn er mensen waarbij de oude pomp kapot is en die dus geen alternatief meer hebben. Vaak leidt dit tot langdurige ziekenhuis opnames, zware depressies en vooral heel erg ziek zijn! Ja, ook met zo'n pomp die je in je broekzak stopt, hoe geanvanceerd die tegenwoordig ook zijn! Het blijven pompen die onderhuids de insuline afgeven! En als je daar resistent voor bent, helpt dat dus niet! Dan is het meestal een infuus in het ziekenhuis dat je nog in leven houdt. En dat hou je ook niet lang vol! Vandaar onze noodkreet om toch vooral versneld de DiaLin pomp te kunnen ontwikkelen en op de markt brengen.


Gelukkig zijn de onderzoekers al heel erg ver en gaat deze pomp er komen, koste wat kost! Geen pomp is geen optie immers! En alle onderzoeken zijn heel erg veel belovend! De pomp is kleiner, kan thuis gevuld worden (dit gaat via een vul device en hier is concreet de actie voor!), heeft geavanceerde technologie, waardoor er ook in de toekomst nog meer mee mogelijk gaat zijn (denk oa. aan inzetten bij diergeneeskunde).

Op dit moment is er een prototype ontwikkelt en gemaakt en wordt dit binnenkort getest op kleine varkens, zodat ook onderzocht kan worden (en aangetoond) of deze pomp geschikt is voor kinderen en ook daar zijn de verwachtingen hoog gespannen voor. Dus op onderzoek gebied zijn ze al heel ver, maar om het nu versneld op de markt te kunnen brengen (er wachten immers mensen op) is nog veel geld nodig. De overheid investeert en geeft ook veel medewerking in het vergunningen stuk, waardoor lange wachttijden daar vermeden kunnen worden. Er zijn veel investeerders aangetrokken en met anderen lopen er nog gesprekken cq onderhandelingen.

Waarom dan toch een crowd fund actie? Door deze acties kunnen wij aantonen aan de overheid dat het ook door een breed publiek gedragen wordt en niet alleen door 70 patiënten, voor wie het dagelijkse noodzaak is. En de overheid heeft toegezegd dat als er via crowd funding een essentieel bedrag binnen wordt gehaald, zij dit bedrag zal verdubbelen. En dus NU een crowd fund actie! We zitten nl in een essentiele fase in het hele proces en liggen goed op schema, maar willen we de beoogde testfase op mensen medio 2020 kunnen uitvoeren, dan is er nog veel geld nodig. Oa. om het prototype verder te ontwikkelen, zodat het voor mensen geschikt is. Het wordt nu immers op varkens getest!

En dan spoken er allerlei vragen door je hoofd:
En wat als we dat bedrag niet halen? Ja, dat zou super jammer zijn, want dat betekent zeker een enorme vertraging in de ontwikkeling tot een product dat veilig op de markt kan worden gebracht.
Wat als die pomp er niet komt? Daar wordt al door niemand meer van uitgegaan. Die pomp komt er! Daarvoor zijn we al te ver in het hele proces van ontwikkeling.
Hoe snel? Dat hangt van een heel scala van factoren af, maar de belangrijkste is GELD!
Geld voor het financieren van het lopende en toekomstige onderzoek, het bouwen van een prototype dat geschikt is voor mensen enz.
Hoeveel geld van donaties gaat er echt naar de pomp? ALLES!
Bij de acties via de DVN (Diabetes Vereniging Nederland) komt het geld eerst binnen bij de DVN en als actie gesloten wordt, wordt het opgehaalde geld in zijn geheel over gemaakt aan de stitching VIP, die geld inzamelt voor met name het thuisvul device van de DiaLin pomp.

Wil je hier meer over lezen? Dat kan!

https://www.ipadic.nl/dialin-insulinepomp/ dit is de producent van de DiaLin pomp

Feiten: https://www.ipadic.nl/wp-content/uploads/2019/07/ipadic-factsheet-dialin-v1.pdf

VIP stitching: https://www.vipstichting.nl/over-de-pomp/ = Vrienden van de Inwendige Pomp

Bedankt voor je aandacht en het lezen tot hier toe!

Groetjes,
Marianna

zondag 3 maart 2019

Lekker bezig

De afgelopen tijd heel afwisselend bezig geweest. Ik heb mijn Bullet Journal weer eens opgepakt en ingetekend voor de maand maart. Ik had de eerste twee maanden van 2019 er niks mee gedaan, vooral omdat ik merendeels gewoon te ziek was. Die rotgriep bleef ook hier lang hangen! Maar dat komt mijn koppie niet ten goede, dan verlies ik het overzicht over wat ik graag wil doen en wanneer iets af moet zijn (zoals bv. voor een workshop), dus dat was de reden om hem er toch weer bij te pakken. En het werkt nog niet helemaal volledig, maar het geeft wel meer rust en overzicht.
En dan kom ik ook weer beter in mijn velletje te zitten en wordt ik iets produktiever. Dat is geen doel op zich, maar het voelt gewoon fijner als je ook eens iets kunt afmaken. Geeft meer voldoening dus...

..... dus ben ik nog steeds bezig mijn Dear Jane aan het quilten, ongeveer 1 blok per dag en een sashing. Behalve die dagen dat ik veel weg ben, dan lukt dat niet. Vaak zit ik nu 's avonds op de bank TV te kijken, met een schuin oog, en ondertussen mijn blokje te quilten. Het staat ook vlak voor de bank waar ik zit, dus ik kan het steeds zo pakken. En dan doe je het dus veel sneller! Dit was het resultaat eind vorige week (en nu dus al weer een paar blokjes verder):

En afgelopen vrijdag, 1 maart wel te verstaan, was onze Flopke jarig! En ze heeft de schone leeftijd bereikt van 10 jaar! We zijn erg blij en dankbaar dat ze zo oud heeft mogen worden al. Dat hadden we niet gedacht, toen we zo'n ziek pupje in onze handen hadden toen ze 13 weken was! Hopenlijk komen er nog vele jaren bij! Want missen.... dat kun je je makkertje eigenlijk nooit, maar ze gaan bijna altijd vroeger als jezelf. Althans dat is wel de verwachting... nog steeds.
We zijn dus lekker naar het park geweest en ik heb haar heerlijk laten ravotten en spelen, wat bij haar neer komt op snuffelen, snuffelen en nog eens snuffelen en vooral ook af en toe een goede rol beurt door de vele bladeren! Ze lijkt dan net een klein kind dat het heerlijk vind om met zijn laarsjes door de plassen of bladeren te stampen! En ondertussen proberen wat foto's te maken, tot ze daar ook genoeg van heeft! Ze kan dan zo zielig gaan kijken! Dan stop ik de telefoon in mijn zak en heb ik alleen aandacht voor haar! Dat is ook het belangrijkste immers!

Ze is gelukkig weer helemaal opgeknapt van haar blaasgruis/struviet en ook van haar dieet af. Je merkt het goed aan haar. Ze is zo vrolijk en speels weer, ook in huis! Ze draagt de hele dag hele bergen speeltjes achter je aan door het hele huis! Je moet echt oppassen waar je loopt soms! Velen geven haar beslist geen 10 jaar, maar eerder 5 of 6. Van de week kwam ik een klein meisje tegen in het park, met haar ouders en hondje, en die vertelde dat haar andere hondje vast veel ouder was als die van mij. Dus ik zei zo: dat ligt eraan hoe oud jouw andere hondje is. Ze vertelde dat die AL 6 jaar was. Helaas moest ik haar toen erg teleurstellen, toen ik vertelde dat Flopke al 10 werd eind van de week. Je had dat snoetje moeten zien van die kleine. Dat had ze duidelijk nooit gedacht, maar nu is 10 jaar natuurlijk voor een kind ook een enorm lange, onoverzichtelijke tijd.

Vorige week hebben we de laatste les gehad bij Aljona van de fotoquilt cursus. Ik had er eigenlijk niet veel meer van verwacht, maar Jacqueline kwam toch nog met leuke tips hoe je accenten kon aanbrengen in je collage op het einde om bv een blik van een hond beter weer te geven. Dat wordt echt nog een dingetje, makkelijk is anders! Maar dat is dan gelijk een leuke uitdaging.
Ik had dit voorbereid voor de les, maar vond het geheel te donker t.o.v. de foto en gelukkig hadden ze nog nieuwe stof in het bruin binnen gekregen en ontdekte ik ook zelf nog 2 mooie lichtere stoffen die perfekt bij mijn collectie pasten, dus ik ga weer opnieuw beginnen en het geheel wat verlichten. Nu lijkt het net of ze een klap op haar kop heeft gehad LOL! En bij een volgende collage denk ik ook iets meer na over de vorm van de kleurdelen, want nu heb ik erg scherpe punten soms die misschien minder nodig waren geweest. Dat naait echt lastig met needle turn, want je hebt geen ruimte om de naadtoeslag eronder weg te werken. Dus voorlopig ben ik nog niet klaar met deze quilt!
Maar ik heb wel een stok achter de deur, want eind mei is de open dag bij Aljona en ik vind het wel leuk om daar dan mijn werk te laten zien, maar dan moet er nog wel een berg werk eerst verzet worden. Want needle turn is fijn werken, maar vraagt best veel tijd. Maar dat is ook het leuke eraan.

Ook mijn Crazy Huswif schiet lekker op, nu nog de laatste kraaltjes en knopen opnaaien en dan is ie echt af. Veel kun je bij een oprol-etui er niet op naaien, want dan heb je meer kans dat die stuk gaan. Net als bij kleding! Van de binnenkant heb ik nu even geen foto, maar die is ook leuk geworden. Ik heb er bewust wel een zakje met rits in gemaakt, want dat vind ik zelf handig, ook al waren er nog geen ritsen in de 17e eeuw. De lange sliert rol je om de opgerolde huswif heen en knoopt die vast.
Dus binnenkort mag ik hem gaan vullen met mijn naaigerei en dan kan ik zien hoe groot hij wordt als ie helemaal gevuld is en dan opgerold. Best wel even spannend of het dan goed werkt allemaal!

Volgende week is voor mij een "spannende" week. Niet zozeer omdat er veel dingen gebeuren, maar meer omdat ik vrijdag 8 maart as. 29 jaar hoop te worden in mijn 2e leven(fase). En om te kijken of dat alles ook nog gewoon goed werkt, zoals het hoort van binnen, mag ik morgen weer afreizen naar Groningen voor de jaarlijkse check-up.
En dat is altijd een beetje spannend. Niet dat ik veel geks verwacht (helemaal niet), maar je ziet wel weer veel terug van vroeger en dat werkt dan door in mijn koppie en slaap ik onrustig, want de herinneringen komen vooral 's nachts naar boven. En dat zijn zeker niet alleen nare dingen, er zijn ook veel leuke en mooie dingen gebeurd in die zware tijd. Ik sta dan altijd erg stil bij wat iemand voor mij betekent heeft zo lang geleden. Ook bij hoeveel moois dat uiteindelijk heeft opgeleverd! En dan wordt ik stil en intens dankbaar. Soms lijkt het nog steeds alsof het gisteren is gebeurd allemaal!

donderdag 21 februari 2019

Huswif Jane

De afgelopen week erg druk geweest met mijn Crazy Huswif. Voor elk randje weer een ander borduurtje bedenken is best wel een dingetje. Niet moeilijk, maar je wilt wel dat het niet steeds erg herhalend wordt en er leuk uitziet. Balans heeft dus!














Voorlopig denk ik wel dat ik een eind ben gekomen, dus hierna ga ik het verder versieren met wat meer 3D atributen en borduursels. Tussendoor schrijf ik alles uit wat ik doe, want je wilt wel goede informatie doorgeven in een les! En dat vraagt ook veel tijd. Dat is niet erg, maar daar kan ik niet veel van laten zien. Dus vandaar dat het soms ook wel even iets langer stil is op dit blog, zoals afgelopen week.



Ook Jane is weer uit de vuilniszak gehaald. Letterlijk, want wie heeft er nu zo'n grote tas dat je zo'n quilt goed stofvrij kunt opbergen? Ikke niet, dus werd het een vuilniszak. Maar nu ligt ze uitgevouwen te wachten op de eetkamer tafel, zodat ik straks weer een blokje kan gaan quilten. Ze mocht even "luchten" vannacht. Dan haal ik de ring eraf, zodat er niet teveel moeten in de stof komen van het ingeklemd zitten.

Deze blokjes heb ik afgelopen dagen gequilt. En de zijrand van driehoeken heb ik op 1 plaats ook al gequilt. Want voorheen zat deze quilt langdurig op mijn quiltframe, maar dat ding is 3 meter en een enorme sta in de weg. En omdat dit ook waarchijnlijk mijn laatste quilt is die ik handmatig zal quilten (mijn handen vinden dat niet zo fijn meer), heb ik dat joekel aan een quilt vriendin verkocht die er haar stonefields op wil gaan quilten. Zo wordt ie toch nog goed gebruikt
En ik blijf mijn Jane ook nog steeds wel de moeite waard vinden om te quilten en ooit eens op te hangen. Ik doe geen voorspellingen meer of beloftes wanneer ze af zal komen. Ik hoop gewoon OOIT! Voorlopig doe ik mijn best de vaart er een beetje in te houden, want na zoveel jaar weet ik nu dat weg leggen ook afzeggen is, dus dat kan ik beter niet meer doen! Zolang mijn handen mij dat toestaan natuurlijk. Anders is het weer gedwongen rusten.
Verder ben ik bezig mijn huiswerk voor zaterdag een beetje voor te bereiden. Dat is meer werk als ik verwachtte en ook heel precies werk. Ik kan het dan ook maar 2 uurtjes achter elkaar doen, dan moet ik echt even rust nemen en mijn focus verleggen, gaan quilten bv. Gisteren heb ik het hele patroon over getekend op vliseline, zodat ik vandaag de stofjes kan gaan uitleggen en eventueel de stukjes op strijken, knippen en naadjes omplakken. Misschien dat ik morgen dan nog een deel een beetje in elkaar kan plakken. Tja, je kunt niet alles tegelijkertijd dus deze quilt, hoe leuk ie ook is, zal toch ook in fases gemaakt worden. Het is nl. nog echt wel veel werk en erg intensief! Maar wel verschrikkelijk leuk om te doen! Ik heb er dan ook geen spijt van hieraan begonnen te zijn.




zondag 10 februari 2019

2e deel van de fotoquilt cursus

Afgelopen week lag Flopke een keertje heerlijk te slapen op haar eigen kussen en dan kan ze er zo LIEF bij liggen! Regelmatig heb ik geprobeerd juist van die houding een foto te nemen, maar nooit gelukt, tot afgelopen week! Meestal als ik mijn telefoon ging pakken om dat slaapmoment vast te leggen, voelde ze mij langs lopen en sprongen die ogen open (zoals op de rechter foto) en was het moment voorbij. Nu was ze duidelijk net iets dieper in slaap en kreeg ik zelfs de tijd om nog ietsje scherp te stellen, voordat die luikjes open sprongen en ze overeind kwam. Na 10 jaar eindelijk dit moment kunnen vangen! Als dat geen mijlpaal is LOL.

Qua quilten ben ik druk bezig met haar collage quilt, waar ik de cursus voor volg bij Aljona. Gisteren hebben we les 2 gehad en liet Jacqueline ons werken in paren (2 pers.) om - met steeds een andere techniek - een vis te maken.
Wij, mijn buurvrouw en ik,  kregen de applicatie techniek met needle turn toegewezen. Mij wel bekend, net als de andere technieken, maar leuk om mee bezig te zijn. Mijn partner had er geen weet van en ook niets van naadjes omplakken met H250 ed., dus dat heb ik haar geprobeerd uit te leggen. Helaas was ik mijn applicatie materialen vergeten mee te nemen, ervanuit gaande dat ik nog met het patroon bezig zou zijn. Dat maakte het wat onhandiger, maar uiteindelijk lukt het wel natuurlijk. Vingers doen hun werk ook wel, al is het dan minder precies, zeker als je ook nog uitschiet met een botte schaar en de naad eraf knipt LOL. De linker foto is ons project (needle turn). De middelste is van Nancy (Laura Heine techniek) en de rechter van Monique en haar vriendin (raw edge appliqué).

Qua patroon heb ik even in Schagen mijn tekening laten vergroten. Dus nu heb ik 'n A3 en A2 tekening van de foto en kan ik gaan bedenken hoe ik dit ga aanpakken. Wat nog best een dingetje is.
De Flopke quilt gaat in ieder geval met needle turn gemaakt worden, want ik denk dat dan de diverse kleuren beter tot hun recht komen. Het wordt nog een hele klus om uit te denken waar welke kleur moet komen en in welke volgorde ik ga appliceren, maar ach, ook dat gaat wel lukken als ik er even goed voor ga zitten. Ik ga het geheel niet op een achtergrond naaien, maar maak eilandjes die ik op/aan elkaar naai. Zo doe ik het ook met bv de Sun Bonnet Sue poppetjes, dus leek mij dat voor de Flopke ook wel kunnen. Eerst het hele oor maken ed. en dan pas toevoegen aan het grotere geheel.

En naast deze quilt ben ik druk met mijn "Crazy Huswif" (gekke huisvrouw), het onderwerp dat we gaan maken tijdens de workshop crazy quilten in maart. Een "huswif" is een opgerold naai-etui dat in de 17e-19e eeuw veel werd gebruikt door huisvrouwen, die dit in grote zakken droegen die ze onder hun schort bonden. Het vrouwvolk maakten deze ook tijdens de Civil War (USA) voor hun manvolk, zodat die als soldaten hun uniformen konden verstellen.
De basis is er al en ook al het nodige borduurwerk (2e foto), maar de binnenkant moet nog bedacht en in elkaar gezet worden en de buitenkant verder versierd én het geheel nog in elkaar gezet en afgewerkt. O ja, en daarna nog een patroon schrijven en een handout voor de workshop. Niet geheel onbelangrijk! Binnenkort kunnen jullie het patroon vinden op het CRAFTLUVER blog op Wordpress. Bovenaan het blog vindt je een knop "Patronen" en daar staan al onze koop patronen.
En als ik zo bezig ben ligt er altijd van alles om mij heen en wordt het redelijk chaotisch, maar dan ben ik echt in mijn element en in een flow. Ik weet precies waar wat ligt en waarvoor ik wanneer wat nodig heb. En ik ben echt blij en dankbaar dàt ik weer zo kan genieten van dit soort klusjes, want dat was ik echt helemaal kwijt. Het was gevoelsmatig geen hobby meer en dat moet het wel blijven, anders komt er niks uit mijn handen of mijn hoofd. Dan kan ik gewoon niet creatief zijn!

En als ik dan zo geniet gaat het toch weer borrelen in mijn hoofd (zie 2 blogjes hiervoor) en wil ik dat delen en anderen ook leren hoe leuk dit kan zijn. Dus heb ik voor mijzelf een lijstje gemaakt met mijn meest favoriete technieken - om te doen en om les in te geven. En crazy staat hoog op dat lijstje. En een hoop anderen natuurlijk, dus ik heb nog genoeg plannetjes! En eerlijk gezegd: dat geeft een mens weer energie! Dus op deze druilige zondagmiddag ga ik nu verder mijn huswif versieren. Wat wil een mens nog meer? *Genieten*.

Fijne zondag!

groetjes,
Marianna

donderdag 7 februari 2019

Prachtige vondst

Van de week kon ik via Facebook een doosje met zijdelint voor borduren overnemen en deze dame, die de mooie spulletjes van haar overleden moeder verkocht, had ook nog wat ander spul, kraaltjes en zo. Uiteindelijk is het wel wat meer als alleen kraaltjes en zo! Het is echt een mooie schat aan allerlei leuke versierselen voor crazy quilten. Dus ik kan mij weer uitleven op blokken en andere leuke projecten en heb nu zoveel meer keus gelijk! En ook al heb ik best het ndoige, je merkt als je wat te kiezen wilt hebben je eigenlijk absurd veel nodig hebt om nét dat goede kleurtje bij een lapje te vinden en een leuk arragement te maken met knopen en kraaltjes. Dus deze partij is erg welkom! Ik denk dat haar moeder blij zal zijn dat het goed is terecht gekomen, want dat was haar enigste verzoek.
En ik voel mij schat hemeltje rijk met deze mooie spulletjes! Ik zou het allemaal zelf hebben kunne uitzoeken zo echt helemaal mijn smaak ook! Dus de komende dagen ben ik bezig met deze mooie kraaltjes en knoopjes te integreren in mijn bewaarsysteem, zodat ik heel overzichtelijk alles gelijk kan terug vinden als ik wat nodig heb. Niks is zo frustrerend als weten dat je iets hebt maar het niet meer kunnen vinden! Brrr....alles gaat bij mij dus op een vaste plek bij elkaar! Want vergeten heb ik een abbonnement op!

Fijne dag!

zondag 27 januari 2019

Heerlijk dagje Schagen en Amsterdam

Zoals ik in mijn vorige blogje al vertelde ben ik gisteren naar Schagen geweest om bij Aljona de fotoquilt cursus te volgen. Jacqueline gaf daar de les en dan is het altijd gezellig! Was heerlijk om weer eens bij hun geweest te zijn. Helaas was Aljona zelf er niet, die zit vandaag in de USA en gaat daar op Handiquilt cursus...tja, verschil moet er zijn he! LOL!

En ik kwam op de cursus ook nog Monique tegen, die vertelde altijd mijn blog te lezen (hoi Monique!) en dus mijn foto's herkende van Flopke! Grappig hoe klein de wereld dan ineens is! Terwijl ik dus altijd denk dat er maar een handjevol mensen zijn die dit gebrabbel lezen! Dus Monique, laat je nu een berichtje achter voor de gezeligheid? Altijd leuk hoor om contact te hebben met je lezers! Maar dat geldt voor jullie allemaal. Ik vind het echt geweldig als jullie een commentaartje op mijn schrijfsels achter laten! Dus heel erg bedankt als je dat al doet!

Deze twee foto's zijn het uiteindelijk geworden waar ik een patroon van getekend heb. En ik denk er hard over om de linkse echt uit te werken tot een quilt. Zie je meer hond op zogezegd. Maar misschien doe ik die met haar speeltje ook nog wel eens in een later stadium. Ze zijn alle twee heel leuk!
Dus na wat uitleg van Jacqueline zijn we aan de slag gegaan met het overtekken van de foto in kleurdelen. En dat is best een precies werkje, want wat teken je wel en wat (nog) niet? Maar Jacqueline gaf goed advies hoe je het beste de tekening in fases kunt opbouwen en vergroten ed. Dus daar zijn we de komende les ook nog wel even zoet mee, voordat ie echt op A3 of A2 formaat klaar is om gemaakt te worden in stof.

En daarin is keuze genoeg bij Aljona! Ik stond natuurlijk weer enorm te kwijlen bij de mooie Japanse stoffen die ze tegenwoordig ook voeren! Echt ik had niet hoeven kiezen hoor, kon ze zo allemaal wel meenemen. Zo mooi! Maar ja, mijn portemonnaie laat dat niet toe (gek he, hebben jullie zeker nooit?) dus blijft het toch kiezen! En dus ging ik voor het onderwerp waarvoor ik kwam en koos ik die stofjes die ik ook kan gebruiken in Flopke haar foto quiltje. Want ik heb dus echt geen 1 lapje in haar vacht tinten he! En ook al is ze in het echt super chocolade bruin, op de foto zit er ook een roodbruine tint in door de belichting. En die was er precies in een Japans lapje!

Dus ik denk dat ik nu wel alle bruine stofjes uit de winkel, die van toepassing waren, heb mee genomen! De rest blijft wel wachten tot een volgende gelegenheid! En zo had ik voor mijzelf alvast een mooi kadootje gekocht voor mijn verjaardag volgende week! Beetje vertroetelen mag je jezelf af en toe toch wel?

Op de terugweg met de trein reis ik over Amsterdam Centraal en ik had zeker 36 minuten overstap tijd. Dus ik dacht: neem een trein later naar Almere en ga nog even lekker langs de quiltwinkels op de Nieuwe Zijds. Ik was al heel lang niet meer in Amsterdam geweest en mis dan de sfeer wel eens als rechtgeaarde Amsterdamse! Dus toen ik merkte dat ik me nog steeds goed voelde ben ik lekker rustig naar de quiltwinkels gelopen en heb ik ook bij Merel van Birdblocks nog een paar mooie FQ's kunnen scoren in de goede tinten en bij Dutch Quilts gewoon een mooi lapje voor broderie perse. Ik blijf toch gek op reproductie stofjes merk ik, ook al vind ik veel modern ook mooi en als je dan zo slim ben geweest om veel van de repro lapjes te verkopen dan heb je een goede reden om weer nieuwe aan te schaffen! Dus langzaam aan doe ik dat dan maar! Dus deze werden het:
Daarna lekker naar huis gegaan en toen was ik maar een half uurtje later thuis als eerst gepland, zonder bezoekje in Amsterdam. Moe maar voldaan ben ik 's middags op de bank geplofd vol van leuke indrukken! 's Avonds begon het toch te kriebelen en ben ik nog even wat gaan knippen en tekenen aan mijn Kim McLean mandjes quilt, waarvan bijna het centrum stuk klaar is maar de mand nog geappliceerd moet worden. Die ligt geknipt te wachten tot ik er vanaond mij eens op ga storten, nadat ik een werkje bedacht en gemaakt hebt vanmiddag voor de kinder dagopvang, waar ik morgen een uurtje ga knutselen met de peuters. Ook heel leuk en heel anders als quilten! Je wordt er alleen sneller ziek door, maar gelukkig heb ik alleen nog maar een flinke verkoudheid nu. Eindelijk is het echte opknappen begonnen! En nu vast houden tot de lente!

Fijne zondag allemaal en tot gauw! 
Groetjes,    Marianna

PS. Mijn eerste kraaltjes van de laatste opdracht van mijn crazy quilt cursus heb ik van de week ook opgenaaid. Moet zeggen, wel een inspannend en tijdrovend werkje om zo te decoreren, maar het haalt het blok heel erg op, dus ik ga er rustig mee door. Het hoeft pas volgende week vrijdag af te zijn!

woensdag 23 januari 2019

Over draadjes en kraaltjes

Heerlijk vind ik dat aan crazy patchwork...al die manieren om iets te versieren! Daar ben ik dan ook de afgelopen dagen druk mee geweest, tussen de niesbuien en gesnotter door, en zelf vind ik het al een aardig leuk geheel worden zo. Even de afgelopen week opdrachten in vogelvlucht:


Vooral de kleine roosjes vind ik echt über-schattig! En nu mag ik gaan nadenken over de laatste opdracht: versieren met knopen en kraaltjes en nog een klein beetje borduurwerk. Daar kan ik mij vandaag nog wel een beetje mee zoet houden!

Verder gaat het met onze Flopke duidelijk weer wat beter. Ze is erg jolig buiten in de sneeuw vooral! Wij zelf hebben de lappenmand nog niet verlaten helaas, dus sommige dingen zijn best wel een opgave als je zo gammel bent. Maar ja, soms moeten ze gewoon gedaan worden en dus ga je toch maar door. Eten kookt zichzelf niet he! Maar we maken het onszelf wel makkelijk hoor. Pannetje tomatensoep en wat kwark met appel toe en ik heb wel weer gegeten hoor. Zoveel heb ik ook niet nodig gelukkig. En dat komt mijn ultieme doel voor 2019 alleen maar ten goede! De eerste 5 kilo zijn er dan ook al weer vanaf sinds 1 januari! Dus het kan wel en zal mij zeker weer lukken dit jaar! NU eerst maar eens goed opknappen, zodat ik weer wat meer energie heb om ook vooral de leuke dingen weer op te kunnen pakken! Ideeën genoeg ervoor! Nu nog de uitvoering!
Zo ga ik aanstaande zaterdag naar Aljona in Schagen om daar de cursus fotoquilt te gaan volgen. Het onderwerp voor  mijn quiltje is niemand minder als ons Flopke - als puppy! Ik heb zulke leuke foto's van haar uit die tijd (deze zijn genomen door een fotograaf en die waren ook de enigste die groot genoeg waren qua MB om af te kunnen laten drukken op groter formaat), dat ik toch al snel viel voor deze 3 uit de hele collectie van destijds- en ze kan nog steeds zo gestrekt in kikkerlig liggen he!
En ik heb altijd al zo'n quiltje van haar willen maken, dus ik ben erg benieuwd hoe dat gaat worden! Online heb ik al wel wat video's eens bekeken over hoe je zo'n patroon maakt ed., maar vooral de kneepjes en de 3 soorten technieken die we aangereikt gaan krijgen, lijken mij erg leuk. Hopelijk steek ik er ook echt wat van op, want ik baal altijd zo erg als het (weer eens) een cursus is waarbij je eigenlijk niks nieuws leert (wat ik nu dus zeler wel verwacht te doen he). Ik vind dat gewoon zonde van mijn geld dan en dus geef ik mij bijna nooit meer ergens voor op (bv. verrassings workshops ed.) en ook omdat ik vaak ziek ben als het zover is! Maar ziek of niet: IK GA zaterdag! En gelukkig is het maar 2 uurtjes, dus dat overleef ik nog wel en dan ben ik ook nog een beetje op tijd weer thuis!

Workshop Bullet Journaling voor de DiaLin pomp

Praten over mijn dagelijkse beslommeringen qua ziekte doe ik niet snel. Ik heb niet altijd fijne ervaringen als ik het nl. wel doe. Opmerkin...